บทที่ 122 นักรบ

เสียงประท้วงของแก้วเกล้าดังขึ้นไม่หยุด ขณะที่อชิรวิชญ์ยังคงแบกหญิงสาวพาดบ่าเดินตรงไปยังรถของตัวเองอย่างไม่สะทกสะท้าน

“ร้องไปเถอะครับ ผมไม่ปล่อยแน่”

“คุณจะเอาฉันไปไหน!”

“คอนโด”

“คอนโดใคร?”

“ก็ต้องคอนโดผมสิ” คำตอบสั้น ๆ ทำให้หญิงสาวถึงกับเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะดิ้นแรงกว่าเดิม

“ไม่ ฉันไม่ไป! ปล่อยฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ